4 POWODY, DLA KTÓRYCH WARTO KUPOWAĆ VINTAGE

Sandały z lat 70. / Torebka z lat 50. / Zegar z lat 60.

Wnętrze mojego mieszkania, zawartość mojej szafy, praktycznie całe moje codzienne życie wypełnione jest przedmiotami z minionych dekad. Oczywiście kupuję także rzeczy nowe, ale to właśnie te ubrania, dodatki czy meble, za którymi stoi historia, są dla mnie najważniejsze. Dlaczego warto kupować vintage?

1. JAKOŚĆ 

Fotografie z 1913 roku

Najstarsze przedmioty vintage, które posiadam pochodzą z początku XX wieku. To fotografie, które w 2013 roku skończyły 100 lat! Wydaje się to niewyobrażalne, widząc, w jak dobrym stanie są te zdjęcia. Gobelinowa torebka z lat 50. wygląda tak, jakby wyszła z pracowni kaletnika kilka dni temu. Sukienka z lat 60. obszyta małymi koralikami nadal zachwyca doskonałym wykonaniem. Barek z lat 60. nie tylko świetnie się prezentuje, ale także działa bez zarzutu (światełko w środku). Mogłabym wymieniać tak bez końca. Czy współczesne przedmioty, które dziś nabywamy, będą tak dobrze zachowane za pięćdziesiąt czy sto lat?

2. WSPIERANIE MAŁYCH BIZNESÓW  

Rękawiczki vintage

Większość ubrań oraz dodatków vintage kupuję w małych butikach online lub wyszukuję w lokalnych sklepach z odzieżą używaną. Wielu właścicieli  tych internetowych sklepów znam wirtualnie, kilku poznałam osobiście. To zazwyczaj osoby doskonale znające historię mody, wyszukujące prawdziwe perełki do swoich sklepów, dzielące się swoją pasją z innymi. Właściciele sklepów stacjonarnych (mam tu na myśli głównie zagraniczne butiki vintage) zawsze chętnie rozmawiają z klientami, opowiadają o swojej pracy i znają historię wielu przedmiotów, które mają w swojej ofercie.

3. ETYKA

Talerz z Ćmielowa

Kupując przedmioty vintage wprowadzamy je do ponownego użycia. To recycling, dzięki któremu mniej rzeczy trafia na wysypiska śmieci. Dzięki temu nie wspieramy masowej produkcji z Dalekiego Wschodu, rzeczy wykonywanych byle jak, w bardzo złych warunkach, przez osoby (często dzieci) nie dostające godnej płacy za swoją pracę.

4. INDYWIDUALIZM 

Nylonowe halki vintage

Dzięki ubraniom i dodatkom vintage można podkreślić swój indywidualizm. Szansa, że spotkamy kogoś w takiej samej sukience z lat 60. jest doprawdy minimalna. Wśród rzeszy klonów mijanych na ulicach, vintage jest sposobem na wykreowanie własnego stylu. Vintage to także sposób na najgorętsze trendy sezonu. Wiosną i latem 2015 roku w kolekcjach królować będą inspiracje z lat 70. Zamiast sięgać po nowe ubrania z sieciówek, można rozejrzeć się za zwiewnymi sukienkami, dzwonami, zamszowymi kurtkami czy butami na platformach z epoki.
 ZA CO JESZCZE KOCHACIE VINTAGE? 

Lampa z lat 60.

  

Retro wnętrza: kuchnia w stylu lat 20. oraz 30.

Jeśli zaczynacie urządzać mieszkanie i zastanawiacie się we wnętrzach jakiego stylu czulibyście się najlepiej, zapraszam na nowy cykl. Pierwszy post poświęcony będzie kuchniom z lat 1920 - 1930, głównie brytyjskim oraz amerykańskim.
W tych czasach kuchnie były małe i urządzone funkcjonalne, zazwyczaj umieszczone z tyłu domu. W ich wnętrzu dominowała biel połączona z czernią, miętowa zieleń oraz pastelowa żółć. Podłogi bardzo często pokrywało linoleum. Tapety były kolorowe i wzorzyste.

 

 

 

 

DEKORACJE I PRZECHOWYWANIE 

Wśród kuchennych akcesoriów popularne były metalowe pojemniki, w których przechowywano chleb, mąkę, kaszę czy kawę. Oryginalne puszki wciąż można znaleźc na aukcjach internetowych czy pchlich targach.

Gisela Graham - pojemniki do przechowywania

Pojemnik na chleb

 W latach 30. w bardzo wielu brytyjskich kuchniach obecne były porcelanowe pojemniki marki T.G. Green, w charakterystyczne biało - granatowe paski. Służyły do przechowywania przypraw. Do dzisiejszego dnia marka produkuje kuchenną zastawę.

 

Niezwykle popularne były metalowe puszki z produktami spożywczymi oraz środkami czyszczącymi. Pudełka te zdobiły eleganckie nadruki, dlatego często ustawiano je jako przedmioty dekoracyjne.

 

Chromowane elementy o opływowych kształtach charakterystyczne dla przełomu lat 20/30 pojawiały się także wśród kuchennych przedmiotów: czajników, cukiernic czy mleczników.

Bardzo modne było także kolorowe szkło, z którego wykonywano wszelkiego rodzaju miseczki, bomboniery, cukiernice, patery, pucharki oraz talerze.

 

W następnym odcinku - salon oraz sypialnia w stylu lat 20. oraz 30.

Dekoracyjne przedmioty vintage w sypialni

Kryształowe cukiernice vintage - allegro oraz sklep ze starociami, szklany pojemnik z tyłu - Zara Home

W codziennym życiu staram się otaczać rzeczami pochodzącymi z poprzednich dekad. Pięknymi przedmiotami, które nie tylko są użyteczne, ale przede wszystkim dekoracyjne. W kryształowych cukiernicach i bombonierach przechowuję biżuterię, w łazience służą mi za pojemniki na płatki kosmetyczne. Wyszukuję je przede wszystkim na allegro oraz w sklepach ze starociami. Dzięki takim drobiazgom wnętrze nabiera elegancji.

Zbieram także stare atomizery na perfumy. Te dwa piękne flakony w odcieniu kobaltowym są ozdobą mojej toaletki.

Puderniczki Stratton - lata 50.

Ulubione perfumy stawiam na okrągłej tacce z początku XX wieku. Pięknie wyeksponowane zawsze są pod ręką.

 

Pojemnik na pędzle -   lata 50.

Stare flakony po perfumach

Perfumy Erotique Dita von Teese / Talerzyk - Zara Home

Nakrycie głowy - lata 50.

A czy dekoracyjne przedmioty vintage znajdują się także w waszych mieszkaniach?

Ikea w stylu lat 60. - kolekcja Stockholm

Ikea - kolekcja Stockholm

Miałam dzisiaj okazję obejrzeć nowy katalog Ikei na rok 2014. Jak zwykle, zaczęłam przeglądanie od tekstyliów (pościeli mam chyba z tego sklepu najwięcej), później skupiłam się na nieco większym asortymencie. Moją uwagę przykuły proste, orzechowe meble wyraźnie nawiązujące do stylu z przełomu lat 50. i 60. Początkowo myślałam, że kolekcja Stockholm, z której pochodziły, jest kolekcją nową, ale okazało się, że w sklepach zaczęła pojawiać się już w maju tego roku. Zastanawiam się, jakim cudem nie zauważyłam tych mebli, szukając w lipcu regałów i komód do salonu. Może nie są dostępne w każdym sklepie, nie wiem.
Wracając do kolekcji. Cenowo jest to wyższa półka niż ta, do której przyzwyczaiła mnie Ikea. Z tego, co przeczytałam kolekcja ta została wyprodukowana z lepszej jakości materiałów, więc przynajmniej teoretycznie wiem, za co płacę.
Zakochałam się w kilku meblach, które możecie zobaczyć poniżej.

 

No dobra. Kanapę zieloną mam. Jest nawet podobna, tylko ciemniejsza i pozbawiona bocznych oparć.  Moim faworytem absolutnym jest stolik i mam wielką nadzieję, że będzie dostępny w Łodzi.

Okrągłe lustro rozszerzające się ku dołowi, dodatkowa półeczka na perfumy - świetny pomysł! 

 

Fotel - absolutnie przepiękny! Tkanina w liście - widzę ją na poduszkach albo jako spódnicę.

 

Polskie wzornictwo XX wieku - "Rzeczy niepospolite"

"Rzeczy niepospolite. Polscy projektanci XX wieku" pod redakcją Czesławy Frejlich

Jakiś czas temu próbowałam sobie przypomnieć, kiedy zaczął się boom na polskie wzornictwo - mam tu na myśli przede wszystkim projekty z lat 50. i 60. ubiegłego wieku. Krzesła ze sklejki, okrągłe stoliki, charakterystyczne fotele, ceramika i szkło osiągają dziś na aukcjach (przede wszystkim allegro) bardzo wysokie ceny. Nie mam tu na myśli tylko figurek z Ćmielowa, które od zawsze cieszyły się dużą popularnością. Chyba momentem, w którym polski dizajn zaistniał w bardziej masowej świadomości (także i mojej w znacznie większym niż przedtem stopniu) była inauguracja wystawy w Muzeum Narodowym "Chcemy być nowocześni", prezentująca dokonania polskich projektantów z lat 1955 - 1968. Wówczas okazało się, że rodzime meble, sprzęty codziennego użytku, tkaniny, urządzenia techniczne oraz architektura były równie interesujące jak te z Zachodu. I były nasze, polskie!

Album "Rzeczy niepospolite" to opis sylwetek 39 najważniejszych polskich twórców, działających i tworzących iście niepospolite rzeczy na przestrzeni XX wieku. Autorzy tekstów (bo jest ich tu 21) kreślą historię polskiego dizajnu, opisują projektowanie przed I wojną światową, środowisko Warsztatów Krakowskich, wzornictwo międzywojnia, PRLu - mamy tu architektów, rzeźbiarzy, malarzy, twórców tkanin, projektantów mebli, ceramiki i szkła, projektantów mody, a także twórcę parowozu.

Szklane wyroby Huty J.Stolle "Niemen" projekt Michał Titkow

Największą zaletą albumu są jednak zdjęcia - ogromna ilość fotografii pozwala dokładnie przyjrzeć się omawianym projektom.

Fabryka Wyrobów Srebrnych i Platerowanych "J. Fraget" 1933 - 37, projekt Julia Keilowa

Krzesło gięte ze sklejki  - 1956/ karafka i kieliszki ze szkła sodowego - 1947/1949 projekt Jan Kurzątkowski

 

Krzesło z giętej sklejki 1960 projekt Władysław Wincze

Fotele 1954 - 1957 projekt Maria Chomentowska

Fabryka Porcelany i Wyrobów Ceramicznych w Ćmielowie 1958 (kot)/ Instytut Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie 1957 (sroka) projekt Mieczysław Naruszewicz

Samochód Smyk dla Szczecińskiej Fabryki Motocykli 1957 projekt Janusz Zygadlewicz

Projekt telefonu 1959 Andrzej Pawsłowski

Huta Szkła Gospodarczego Ząbkowice 1973 - 1978

Szkoda, że tak wiele z przedstawionych w albumie projektów było tylko prototypami lub weszło do produkcji w bardzo ograniczonej ilości. Wiele z nich miało też wysokie ceny. Nie dziwi zatem fakt, że współcześnie wszystkie projekty, które się zachowały i nie są własnością któregoś z muzeów, są bardzo kosztowne.

Przejrzyjcie domową porcelanę, przyjrzyjcie się uważnie krzesłom w mieszkaniach dziadków, spójrzcie w górę na klosze lamp - może znajdziecie wśród nich któryś z opisywanych projektów.

W osobnym poście pokażę Wam projekty polskich tkanin i ich twórczynie - naprawdę, mamy być z czego dumni!